شبی از شبهای طولانی و سرد دی ماه،
 بخاری علاالدین کرم رنگ گوشۀ اتاق روشن بود 
و ناهار فردا روی شعلۀ ملایمش داشت جا میافتاد.
 بوی خوش آبگوشت توی قابلمه همۀ اتاق را گرفته بود.
 ایمان کنار دستم نشست و گفت: «دستور پخت کوکو سیب زمینی چطوریه؟» 
برایش توضیح دادم  با دقت گوش میداد. 
تا اینکه دیدم یک روز عکسی دستش بود و
 آمد طرف چرخ خیاطی. 
سرم را که بلند کردم و عکس را دیدم خندیدم. 
عکس ایمان بود و دوستانش که از طرف مدرسۀ راهنمایی شهید منصور محبوبی به اردو رفته بودند 
و ایمان آنجا در حال درست کردن کوکو سیب زمینی بود که یادش داده بودم.
 لبخندی زدم و گفتم: «برای خودت آشپز شدی!»
ایمان آشپزی را از همان بچگی دوست داشت.